Thursday, September 12, 2013

ਬਾਬਾ ਬੁੱਲੇ ਸ਼ਾਹ-ਕਲਾਮ

ਮੱਕੇ ਗਿਆਂ ਗੱਲ ਮੁੱਕਦੀ ਨਾਂਹੀ,ਭਾਂਵੇ ਸੌ-ਸੌ ਜੁੰਮੇ ਪੜ੍ਹ ਆਈਏ
ਗੰਗਾ ਗਿਆਂ ਗੱਲ ਮੁੱਕਦੀ ਨਾਂਹੀ,ਭਾਂਵੇ ਸੌ-ਸੌ ਗੋਤੇ ਖਾਈਏ
ਗਯਾ ਗਿਆਂ ਗੱਲ ਮੁੱਕਦੀ ਨਾਂਹੀ,ਭਾਂਵੇ ਸੌ-ਸੌ ਪੰਡ ਪੜ੍ਹ ਆਈਏ
ਬੁੱਲੇ ਸ਼ਾਹ ਗੱਲ ਤਾਂਈਏ ਮੁੱਕਦੀ,ਜਦੋਂ ਮੈੰ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਗਵਾਈਏ
ਪੜ੍ਹ ਪੜ੍ਹ ਆਲਮ ਫਾਜ਼ਿਲ ਹੋਇਆਂ,ਕਦੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਿਆ ਈ ਨਈਂ
ਜਾ-ਜਾ ਵੜਦਾ ਮੰਦਰ-ਮਸੀਤੀਂ ,ਕਦੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਵੜਿਆ ਈ ਨਈਂ
ਐਵੇਂ ਰੋਜ਼ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨਾਲ ਲੜਦਾ ,ਕਦੇ ਨਫ਼ਸ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੜਿਆ ਈ ਨਈਂ
ਬੁੱਲੇ ਸ਼ਾਹ ਅਸਮਾਨੀ ਉਡੱਦਿਆਂ ਫੜਦਾ ,ਜਿਹੜਾ ਘਰ ਬੈਠਾ ਉਹਨੂੰ ਫੜਿਆ ਈ ਨਈਂ

Wednesday, September 11, 2013

ਕਲਾਮ – ਸੁਲਤਾਨ ਬਾਹੂ

ਨਾ ਮੈਂ ਆਲਮ ਨਾ ਮੈਂ ਫ਼ਾਜ਼ਲ
ਨਾ ਮੁਫ਼ਤੀ ਨਾ ਕਾਜ਼ੀ ਹੂ,
ਨਾ ਦਿਲ ਮੇਰਾ ਦੋਜ਼ਖ਼ ਮੰਗੇ
ਨਾ ਸ਼ੌਕ ਬਹਿਸ਼ਤੀ, ਰਾਜ਼ੀ ਹੂ,
ਨਾ ਮੈਂ ਤੀਹੇ ਰੋਜ਼ੇ ਰੱਖੇ
ਨਾ ਮੈਂ ਪਾਕ ਨਿਮਾਜ਼ੀ ਹੂ,
ਬਾਝੁ ਵਸਾਲ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਬਾਹੂ
ਹੋਰ ਦੁਨੀਆਂ ਕੂੜੀ ਬਾਜ਼ੀ ਹੂ.

(ਮੁਫ਼ਤੀ : ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਕੂੜੀ ਬਾਜ਼ੀ : ਝੂਠੀ, ਭਰਮਾਉਣ ਵਾਲੀ ਖੇਡ}

ਕਲਾਮ – ਸੁਲਤਾਨ ਬਾਹੂ

ਇਸ਼ਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੱਡੀਂ ਰਚਿਆ,
ਰਹਿਣ ਉਹ ਚੁਪ ਚੁਪਾਤੇ ਹੂ ।
ਲੂੰ ਲੂੰ ਦੇ ਵਿਚ ਲੱਖ ਜ਼ਬਾਨਾਂ,
ਕਰਨ ਉਹ ਗੁੰਗੀ ਬਾਤੇਂ ਹੂ ।
ਕਰਦੇ ਵੁਜ਼ੂ ਇਸਮ ਆਜ਼ਮ ਦਾ,
ਜਿਹੜੇ ਦਰਿਆ ਵਹਦਤ ਨ੍ਹਾਤੇ ਹੂ ।
ਤਦ ਥੀਨ ਕਬੂਲ ਨਮਾਜ਼ਾਂ ਬਾਹੂ,
ਜਦ ਯਾਰਾਂ ਯਾਰ ਪਛਾਤੇ ਹੂ ।

ਕਲਾਮ – ਬੁਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ

ਮਾਟੀ ਕੁਦਮ ਕਰੇਂਦੀ ਯਾਰ
ਮਾਟੀ ਕੁਦਮ ਕਰੇਂਦੀ

ਵਾਹ ਵਾਹ ਮਾਟੀ ਦੀ ਗੁਲਜ਼ਾਰ
ਮਾਟੀ ਕੁਦਮ ਕਰੇਂਦੀ

ਮਾਟੀ ਘੋੜਾ ਮਾਟੀ ਜੋੜਾ
ਮਾਟੀ ਦਾ ਅਸਵਾਰ
ਮਾਟੀ ਕੁਦਮ ਕਰੇਂਦੀ

ਮਾਟੀ ਮਾਟੀ ਨੂੰ ਦੌੜਾਵੇ
ਮਾਟੀ ਦਾ ਖੜਕਾਰ
ਮਾਟੀ ਕੁਦਮ ਕਰੇਂਦੀ

ਮਾਟੀ ਮਾਟੀ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਾਗੀ
ਮਾਟੀ ਦੇ ਹਥਿਆਰ
ਮਾਟੀ ਕੁਦਮ ਕਰੇਂਦੀ

ਜਿਸ ਮਾਟੀ ਪਰ ਬਹੁਤੀ ਮਾਟੀ
ਤਿਸ ਮਾਟੀ ਅੰਹਕਾਰ
ਮਾਟੀ ਕੁਦਮ ਕਰੇਂਦੀ

ਮਾਟੀ ਬਾਗ ਬਗੀਚਾ ਮਾਟੀ
ਮਾਟੀ ਦੀ ਗੁਲਜ਼ਾਰ
ਮਾਟੀ ਕੁਦਮ ਕਰੇਂਦੀ

ਮਾਟੀ ਮਾਟੀ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਆਈ
ਮਾਟੀ ਦੀ ਬਹਾਰ
ਮਾਟੀ ਕੁਦਮ ਕਰੇਂਦੀ

ਹਸ ਖੇਡ ਫਿਰ ਮਾਟੀ ਹੋਵੇ
ਪੈਂਦੀ ਪਾਉਂ ਪਸਾਰ
ਮਾਟੀ ਕੁਦਮ ਕਰੇਂਦੀ

ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਾਹ ਬੁਝਾਰਤ ਬੁਝੇ
ਲਾਹਿ ਸਿਰ ਥੀ ਭਾਰ
ਮਾਟੀ ਕੁਦਮ ਕਰੇਂਦੀ

Kalam e Bulleh Shah

ਤੇਰੇ ਇਸ਼ਕ ਨਚਾਇਆ ਕਰ ਥਈਆ ਥਈਆ

ਤੇਰੇ ਇਸ਼ਕ ਨਚਾਈਆ ਕਰ ਥਈਆ ਥਈਆ। ਟੇਕ।

ਤੇਰੇ ਇਸ਼ਕ ਨੇ ਡੇਰਾ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਕੀਤਾ।
ਭਰ ਕੇ ਜ਼ਾਹਿਰ ਪਿਆਲਾ ਮੈਂ ਤਾਂ ਆਪੇ ਪੀਤਾ।
ਝਬਦੇ ਬਹੁੜੀਂ ਵੇ ਤਬੀਬਾ ਨਹੀਂ ਤੇ ਮੈਂ ਮਰ ਗਈਆਂ।
ਤੇਰੇ ਇਸ਼ਕ ਨਚਾਈਆ ਕਰ ਥਈਆ ਥਈਆ।

ਛੁਪ ਗਿਆ ਵੇ ਸੂਰਜ ਬਾਹਰ ਰਹਿ ਗਈ ਆ ਲਾਲੀ।
ਵੇ ਮੈਂ ਸਦਕੇ ਹੋਵਾਂ ਦੇਵੇਂ ਮੁੜ ਜੇ ਵਖਾਲੀ।
ਪੀਰਾ ਮੈਂ ਭੁਲ ਗਈਆਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਨਾ ਗਈਆ।
ਤੇਰੇ ਇਸ਼ਕ ਨਚਾਈਆ ਕਰ ਥਈਆ ਥਈਆ।

ਏਸ ਇਸ਼ਕੇ ਦੇ ਕੋਲੋਂ ਮੈਨੂੰ ਹਟਕ ਨਾ ਮਾਏ।
ਲਾਹੂ ਜਾਂਦੜੇ ਬੇੜੇ ਕਿਹੜਾ ਮੋੜ ਲਿਆਵੇ।

ਮੇਰੀ ਅਕਲ ਜੋ ਭੁੱਲੀ ਨਾਲ ਮੁਹਾਣਿਆ ਦੇ ਗਈਆ।
ਤੇਰੇ ਇਸ਼ਕ ਨਚਾਈਆ ਕਰ ਥਈਆ ਥਈਆ।

ਤੇਰੇ ਇਸ਼ਕੇ ਦੀ ਝੁੱਗੀ ਵਿਚ ਮੋਰ ਬੁਲੇਂਦਾ।
ਸਾਨੂੰ ਕਿਬਲਾ ਤੇ ਕਾਅਬਾ ਸੋਹਣਾ ਯਾਰ ਦਖੇਂਦਾ।
ਸਾਨੂੰ ਘਾਇਲ ਕਰਦੇ ਫਿਰ ਖਬਰ ਨਾ ਲਾਈਆ।
ਤੇਰੇ ਇਸ਼ਕ ਨਚਾਈਆ ਕਰ ਥਈਆ ਥਈਆ।

ਬੁੱਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਨੇ ਆਂਦਾ ਮੈਨੂੰ, ਇਨਾਇਤ ਦੇ ਬੂਹੇ।
ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪਵਾਏ ਚੋਲੇ ਸਾਵੇ ਤੇ ਸੂਹੇ।
ਜਾਂ ਮੈਂ ਮਾਰੀ ਹੈ ਅੱਡੀ ਮਿਲ ਪਿਆ ਹੈ ਵਹੀਆ।
ਤੇਰੇ ਇਸ਼ਕ ਨਚਾਈਆ ਕਰ ਥਈਆ ਥਈਆ।